Binnendorps stiltegebied

Maak van de Brink een binnendorps stiltegebied.
Een plek die alleen toegankelijk is voor voetgangers, waar wat paden liggen waarlangs men kan mijmeren, waar een paar zitjes zijn waar men kan converseren, nadenken of een boek lezen, waar met diverse aanplant en botanische voorzieningen een universum wordt gecreëerd van beschaving en duurzaamheid, van ruimte voor het zelf, een tegenwicht voor de leegheid en het geraas van het leven van alle dag. Her en der fraaie banken, mooie lichtarmaturen, een paar beelden. Ontdaan van claims van de hangende schooljeugd, ontdaan van ‘sfeerzoekende’ ijsbaanhoreca, ontdaan van in ‘art’ vermomde commercie en nep-identiteit. Plus het in/aan de aangrenzende straten/lanen verwijderen van illegale objecten en het stringent handhaven van wet- en regelgeving wat betreft hekken en hagen op de erfgrens.

Zo zal er een locatie ontstaan die kan bijdragen aan de sociale cohesie, aan rust en dorps zelfrespect – een permanente in- en uitademing van individuele bescheidenheid en een collectieve zorg voor het bestaan.

Haha, zelfstandigheid …!

Dit is nog maar een deel van de regionale/gewestelijke bestuurslijnen. En wat te denken van het feit dat circa 75% van de ‘gemeentelijke’ begroting helemaal niet lokaal wordt bepaald.

De Provincie is nu wat betreft herindeling (tijdelijk) afgehaakt. Van het vrijwillige ‘ferm inzetten’ op samenwerking zal maar weinig terechtkomen. De onwil en het onvermogen daartoe zijn de afgelopen jaren (decennia) ruimschoots gebleken.

De Minister zal over drie jaar vaststellen dat de bestuurskracht nog steeds (…) onvoldoende is en zal besluiten tot een integrale fusie per 1 januari 2024. Dan zal er ten opzichte van het nu van tafel verdwenen twee-stappenplan circa vijf jaar tijdwinst worden geboekt.

Dat is – in termen van sociale zorg, financiën, infrastructuur, cultuur en milieu – voor alle inwoners een heel goed vooruitzicht.

Dus dat betekent nog een jaar of vier het geneuzel en gekonkel van de lokale partijtjes?

Ach, beschouw het als ‘couleur locale’, een ‘carnaval permanente’. De politiek ondanks … – dat lukt vast wel.

VVD-wethouder Stam van tuinhuisjes ‘wil geen oorlog in het dorp’

Nee nee, ja ja, aha.
Als men De Gooi en Eemlander van heden leest (hier), dan lijkt het erop dat het woordje ‘geen’ niet van wethouder Stam is.

Diverse boze Laarders hebben gereageerd. Onder wie Peter Houbolt:

‘Indertijd heb ik mijn tennishuisje dus wél moeten afbreken (identiek geval). De argumentatie van wethouder, Stam waarom het huisje van de heer Smit wél mag blijven staan, doen je de haren te berge rijzen. ‘De heer Smit heeft keurig zijn dwangsom betaald.’ Dat is de wereld op zijn kop, de Raad van State (n.b. onze hoogste rechtscollege) heeft bepaald dat het huisje afgebroken moet worden op basis van de eigen Gemeentelijke regelgeving. Deze regelgeving is door de gemeente van ook wethouder Stam op democratische wijze tot stand gekomen en daar heb je je als burger aan te houden. De heer Smit kennelijk dus niet en ook de heer Stam lapt zijn eigen regels aan zijn laars en spreekt over een “straight deal”. Wat is daar straight aan? De heer Smit zelf zegt ‘Het is een principepunt geworden, ik vecht mij dood’. Waarvoor? Voor het in stand houden van een illegaal tuinhuisje! Dat verwacht je toch niet van de voorzitter van Larens Behoud, waarvan ik dacht dat het een democratische partij is. O, ja de heer Stam zegt ook nog, dat hij geen oorlog in het dorp wilde, ook zo’n prima argument. Wie is hier nu de baas, de heer Smit of de wethouder?

Indertijd werd ik gedwongen om mijn huisje af te breken, niks dwangsom betalen en er werd ook niet gewacht op een bestemmingsplanwijziging (dit laatste argument is ook absurd, wij hebben van doen met de regels van 2014, daar hoef je geen jurist voor te zijn).

Al met al is het gekonkel inzake dit tuinhuisje een aanslag op mijn rechtsgevoel en is het vertrouwen in het democratisch gehalte en het rechtvaardigheidsprincipe van deze gemeente tot nul gedaald.

Het zou de heer Smit sieren indien hij als democratisch burger zijn tuinhuisje gewoon afbreekt.’

///

Grappig (…) trouwens dat de site van Larens Behoud wel heeft bericht over een onverkwikkelijk onderonsje tussen twee leden van Hart voor Bloemendaal en de burgemeester van die gemeente (lekker belangrijk), maar niets meldt over de vooral feitelijke publicatie gisteren in De Telegraaf over eigen dorp en andere ‘eigenheden’ …

///

Nog ‘een aanslag’ op de Brink?

Uit de Laarder Courant de Bel, 7 maart 2018, pagina 3:

Reactie van andere inwoner:
‘Het is toch niet te filmen. Er zijn vreselijk veel mensen boos op de huidige coalitie. Larens Behoud moet zich schamen om zich zo te noemen.
Het kappen en vernielen van alles, en de verhoudingen met de projectontwikkelaars (Rabobank-appartementen, het hotel en wellicht het komende
plan rond de bestemming van Golden River) – overal met veel medewerking van LB en VVD met voorman Ton Stam wordt de boel vernield!

Waarschijnlijk dat het plan erachter zit “regelen voor de herindeling een feit is”!’

Reactie van Oog:
‘Al jaren geleden heeft Oog voorgesteld – met respect voor de historie en met oog voor de behoefte van de hedendaagse mens, de Brink de status en vorm te geven van ‘binnendorps stiltegebied’. Afgezet met lage hekjes zodat het gebied niet met (brom)fietsen kan worden begaan. Voorzien van wat meer natuur (struiken, bomen) en banken, zodat men kan zitten, praten, reflecteren – rust kan vinden.’