Noud Bijvoet (D66) stelt een vraag

Tot verbazing van velen heeft het college van B&W eigenhandig besloten om een grootschalig evenement (Sonny Inc.) vergunning te verlenen voor een optreden op de Brink, terwijl dat evenement volgens het bestaande Evenementenbeleid op Plein 1945 zou moeten plaatsvinden. De reden voor het besluit is niet gepubliceerd.

Voldoende reden om deze vraag te stellen:

‘Wat vind je van het feit dat het college een besluit van de gemeenteraad naast zich neerlegt en in strijd met dat besluit een vergunning afgeeft voor een grootschalig evenement (met versterkte muziek, met een bouwwerk, langer dan een dag met op- en afbouw, etc. )?’ 

Om onnodige discussies te vermijden: de vraag is dus niet of Sonny wel of niet op de Brink mag optreden, wel of geen overlast bezorgt, wel of geen leuk evenement is voor Laren en de regio, etc. Het gaat alleen om de vraag of het college een raadsbesluit kan en mag negeren.

Weer een omstreden ‘huisje’

Het is een pinkiosk, geldautomaat, pinhuisje, cashkeet of pinbunker – het hoort niet bij de een of andere kermisattractie, maar schijnbaar wel permanent tot het straatmeubilair van Plein 1940 – 1945. De meningen lopen weer eens uiteen, het laatste woord is er nog niet over gezegd. Saillant detail is dat de opbouwtijd van dit ding beduidend korter was dan de afbraaktijd van dat andere …

Wie de publiciteit zoekt, zal haar krijgen

Zoals het een goed journalist betaamt, stofzuigert Oog her en der op wat er zoal
‘aan de keukentafel’ en ‘aan de stamtafel’ wordt gezegd – en niet verzwegen.
Een paar reacties op onderstaand bericht van de site van Larens Behoud willen we u niet onthouden.
Een aantal andere zijn niet door de censuur gekomen …

Bron: site Larens Behoud

‘Wat een slechte verliezer!’

‘Net een kind dat z’n zin niet krijgt.’

‘Populistische demagoog, zoals meerderen in die partij van ‘m.’

‘The guy is insane.’

‘Schuurtje?! Gezien al het leidingwerk is het gewoon een bijgebouw – illegaal als de pest.’

‘Vreemd dat ‘ie al z’n persoonlijke gal op de site van Larens Behoud mag zetten.’

‘Hij zou zich toch doodvechten?’

‘Onsmakelijk dat ‘ie zijn eigen problemen aan andere dorpsgenoten probeert te koppelen.’

‘De wet geldt niet voor hem, kritische politiek en attenderende pers vindt ‘ie maar niks …
– toch wel een beetje angstaanjagend deze man.’

‘Die heeft z’n partij en de hele politiek nou al behoorlijk wat schade berokkent.’

‘Ja, en de sfeer in het dorp ook.’

‘Ieder dorp z’n gekkie – daar zal de herindeling gelukkig niks aan veranderen.’

‘Zijn beschavingsniveau blijkt elke keer toch weer wat lager te zijn dan gedacht.’

Oog zelf zegt: ‘Noblesse oblige – maar dat zit niet in een medaille.’

///

 

Larens Behoud doet aan zelfcensuur – terecht én eindelijk

Onlangs verscheen op de site van Larens Behoud onderstaande tekst – van/over voorzitter Timo Smit.
Na lezing zult u – gelijk vele anderen – niet anders concluderen dan ‘not done, onbeschoft, infaam’. Nogal Trump-achtig.
Of, zoals een gemeentebestuurder zegt: ‘Van smakeloze populistische demagogie zijn ze hier niet vies.’
Bijvoorbeeld richting Bureau Berenschot, de Provincie – en zeker ook naar de vrijheid van informatieverspreiding toe.

Nu is de tekst op de LB-site niet meer te vinden … Gevalletje ‘teruggefloten’? Zelfcensuur?

Uw bijzondere aandacht vragen we voor de uitdrukking ‘kostbare achterbaksheid’.

Dáár komen we binnenkort op terug – …

VVD-wethouder Stam van tuinhuisjes ‘wil geen oorlog in het dorp’

Nee nee, ja ja, aha.
Als men De Gooi en Eemlander van heden leest (hier), dan lijkt het erop dat het woordje ‘geen’ niet van wethouder Stam is.

Diverse boze Laarders hebben gereageerd. Onder wie Peter Houbolt:

‘Indertijd heb ik mijn tennishuisje dus wél moeten afbreken (identiek geval). De argumentatie van wethouder, Stam waarom het huisje van de heer Smit wél mag blijven staan, doen je de haren te berge rijzen. ‘De heer Smit heeft keurig zijn dwangsom betaald.’ Dat is de wereld op zijn kop, de Raad van State (n.b. onze hoogste rechtscollege) heeft bepaald dat het huisje afgebroken moet worden op basis van de eigen Gemeentelijke regelgeving. Deze regelgeving is door de gemeente van ook wethouder Stam op democratische wijze tot stand gekomen en daar heb je je als burger aan te houden. De heer Smit kennelijk dus niet en ook de heer Stam lapt zijn eigen regels aan zijn laars en spreekt over een “straight deal”. Wat is daar straight aan? De heer Smit zelf zegt ‘Het is een principepunt geworden, ik vecht mij dood’. Waarvoor? Voor het in stand houden van een illegaal tuinhuisje! Dat verwacht je toch niet van de voorzitter van Larens Behoud, waarvan ik dacht dat het een democratische partij is. O, ja de heer Stam zegt ook nog, dat hij geen oorlog in het dorp wilde, ook zo’n prima argument. Wie is hier nu de baas, de heer Smit of de wethouder?

Indertijd werd ik gedwongen om mijn huisje af te breken, niks dwangsom betalen en er werd ook niet gewacht op een bestemmingsplanwijziging (dit laatste argument is ook absurd, wij hebben van doen met de regels van 2014, daar hoef je geen jurist voor te zijn).

Al met al is het gekonkel inzake dit tuinhuisje een aanslag op mijn rechtsgevoel en is het vertrouwen in het democratisch gehalte en het rechtvaardigheidsprincipe van deze gemeente tot nul gedaald.

Het zou de heer Smit sieren indien hij als democratisch burger zijn tuinhuisje gewoon afbreekt.’

///

Grappig (…) trouwens dat de site van Larens Behoud wel heeft bericht over een onverkwikkelijk onderonsje tussen twee leden van Hart voor Bloemendaal en de burgemeester van die gemeente (lekker belangrijk), maar niets meldt over de vooral feitelijke publicatie gisteren in De Telegraaf over eigen dorp en andere ‘eigenheden’ …

///