Ecologische wandaad

‘Flauw’ zegt Martin Sterkman over de foto’s van 21 januari jl. met daarop de chaos op de Brink tijdens het ontmantelen van de ijsbaan (hier). En hij schrijft ook ‘Kom over een maand nog ‘s terug, en in het voorjaar herinnert niets meer aan de sfeervolle en gezellige happening die duizenden kinderen en volwassenen heeft getrokken en veel plezier heeft bezorgd.’ Het zal nog veel meer kinderen en volwassenen duidelijk zijn dat de Brink er over een maand niet zo bij ligt als op onderstaande foto. En dat is toch beloofd? Dat is toch ‘part of the deal’?

En beter dan de reactie te volgen van Daniël Donk (‘Egaliseren, inzaaien en klaar is Kees. Rekening naar de organisator.’) is het te luisteren naar de mensen van de Buitendienst en de diverse hoveniers die de afgelopen dagen bij en op de Brink hebben rondgelopen. Zij allen waren half tot geheel verbijsterd over het geweld dat de natuur was en werd aangedaan. En zij allen zijn ervan overtuigd dat men met 1140 euro de Brink echt niet weer zo krijgt zoals die er half november 2014 bij lag. En wat de beschadigingen zijn aan de onderlaag is niet duidelijk. En hoe de wortels van die voor de sfeer zo noodzakelijke (…) bomen in elkaar zijn gedrukt – ook daar staat een levens(…)groot vraagteken bij.

Men hoeft helemaal geen grasdeskundige noch wereldreiziger te zijn om te weten en te snappen dat de grasvelden in de grote parken van deze aarde – Hyde Park, Central Park, Vondelpark – konden onstaan en zo sterk konden worden als ze zijn door ze enkele jaren te verontachtzamen, ze jaar in jaar uit goed te verzorgen (rentmeesterschap!) en ze niet met allerlei belastende activiteiten te mishandelen. Nu zijn ze zo sterk dat er zelfs popconcerten en vrijmarkten op gegeven kunnen worden.

Met de Brink zal men helemaal weer van voren af aan moeten beginnen. En wetende dat gras pas gaat groeien bij +12 graden, zal het wel eind maart of begin april zijn voordat het opnieuw ingebrachte zaaisel aanslaat. Veel kans om uit te groeien, laat staan sterk te worden zal het geheel niet krijgen, want volgens de afgegeven vergunning (eentje die te beschouwen is als een ecologische wandaad van een zich daardoor bestuurlijk blamerend college) mogen de ‘schaatsliefhebbers’ de Brink met hun bulldozers weer in bezit nemen. En dit horrorscenario zal zich nog vier jaar lang herhalen …

Nog afschuwelijker is het wat te zien is op onderstaande foto. De voor de ‘ijsspret’ kennelijk zo noodzakelijke bomen, die door de ijsbaan en zijn vlonders twee maanden lang omsloten zijn geweest door hout en vocht en die niet of nauwelijks een normaal en natuurlijk contact hebben gehad met zonlicht en lucht, zijn aan de onderkant donker van kleur. Elke man van de buitendienst en elke hovenier weet dat dé manier om gezonde bomen te vermoorden is het afdekken van de voet van de stam. Als er schimmel ontstaat is het einde nabij.

Het valt niet uit te sluiten dat de ijsbaan zijn eigen ‘succesfactor’ opeet. En dat (oude en soms kwetsbare) bomen een noodzakelijk ingrediënt zijn voor een gezellig en commercieel succesvol ijsbaantje, wordt voluit weersproken door de ijsbaan van dezelfde organisatie die afgelopen week in Baarn zo ronkend van start is gegaan: er is geen boom te zien. Wel zo prettig eigenlijk, want er is niets fijners dan schaatsen met een zonnetje erbij … En er wordt ook geen onnodige wissel getrokken op de natuur.

Ten slotte: wie nu langs of over de Brink loopt (of dat probeert), zal met eigen ogen en eigen voeten en wellicht ook met eigen hart tot de conclusie komen dat dít geen manier is om met zo’n kwetsbaar stukje natuur om te gaan. Zoals de Brink er nu bij ligt, is zij een grote aanklacht tegen het consumentistische ‘ik wil alles’, én het bewijs dat de ‘zakelijk’-bestuurlijke arrogantie van ‘dan zaaien we wel opnieuw in’ een striemende afstraffing verdient. Plus dat de afgegeven vergunning moet worden ingetrokken.

///